Zanim zaczniesz: kilka zasad
- Zacznij od jednego, dwóch obowiązków, a nie od listy dziesięciu.
- Pokaż kilka razy, jak to zrobić, i zrób razem, zanim oczekujesz samodzielności.
- Daj konkretny termin: „we wtorek i piątek po kolacji”, a nie „jak będziesz mieć czas”.
- Oceniaj wysiłek i postęp, a nie perfekcję. Krzywo złożony ręcznik to też złożony ręcznik.
- Każde dziecko jest inne. Poniższe przedziały wieku to przykłady, nie normy.
3-5 lat: pomocnik
Przedszkolaki chętnie pomagają, jeśli zadanie jest krótkie i widać jego efekt. To dobry moment, żeby pomaganie stało się zwyczajną częścią dnia.
- Odkładanie zabawek do pudełek.
- Wrzucanie brudnych ubrań do kosza na pranie.
- Nakrywanie do stołu: serwetki, łyżki, plastikowe kubki.
- Karmienie zwierzęcia z odmierzoną porcją.
- Podlewanie kwiatów małą konewką.
6-8 lat: pierwsze stałe obowiązki
Dziecko w wieku szkolnym może mieć już swoje stałe zadania, wykonywane w określone dni. Dobrze sprawdzają się obowiązki dotyczące własnych rzeczy i prostych spraw całej rodziny.
- Ścielenie łóżka i porządek na biurku.
- Pakowanie plecaka na następny dzień.
- Sprzątanie ze stołu po posiłku.
- Rozpakowywanie zakupów i układanie ich na miejsce.
- Parowanie skarpetek i składanie prostych ubrań.
9-11 lat: samodzielność
W tym wieku dziecko może odpowiadać za zadanie od początku do końca, bez przypominania na każdym kroku. Dobrze, gdy część obowiązków dotyczy całego domu, a nie tylko własnego pokoju.
- Wynoszenie śmieci i segregacja.
- Odkurzanie swojego pokoju albo jednego wspólnego pomieszczenia.
- Rozpakowywanie i ładowanie zmywarki.
- Przygotowanie prostego śniadania albo śniadaniówki do szkoły.
- Wyprowadzanie psa na krótki spacer.
12-15 lat: prawie dorosłe zadania
Nastolatek może przejąć zadania, które dorośli robią na co dzień. To też dobry moment na obowiązki uczące planowania i odpowiedzialności za innych.
- Pranie: nastawienie, rozwieszenie, złożenie własnych rzeczy.
- Ugotowanie prostego obiadu raz w tygodniu dla całej rodziny.
- Zakupy według listy w pobliskim sklepie.
- Sprzątanie łazienki.
- Pomoc młodszemu rodzeństwu w lekcjach albo przy pakowaniu.
Nagradzać czy nie?
Rodzice różnie podchodzą do nagród za obowiązki. Część uważa, że pomoc w domu należy się po prostu jako członek rodziny, część woli system punktów albo kieszonkowego. Oba podejścia mogą działać, jeśli zasady są jasne i stałe.
Jeśli decydujecie się na nagrody, kilka rzeczy zwykle pomaga: z góry wiadomo, ile wart jest który obowiązek, nagroda przychodzi po sprawdzeniu, że zadanie zostało zrobione, a nagrody są dla dziecka atrakcyjne i ustalone razem z nim. Dobrze też, gdy dziecko widzi, ile mu brakuje do celu, na który zbiera.
Jak przypominać bez kłótni
Najwięcej konfliktów rodzi powtarzanie tej samej prośby. Pomaga przeniesienie przypominania z rodzica na system: obowiązki zapisane z terminem, w widocznym miejscu albo w telefonie dziecka, z przypomnieniem w dniu terminu. Wtedy rozmowa dotyczy tego, czy zadanie jest zrobione, a nie tego, kto o czym zapomniał.
Pytania
Od jakiego wieku dziecko może mieć obowiązki domowe?
Proste zadania, takie jak odkładanie zabawek, można wprowadzać już u przedszkolaków. Ważniejsze od wieku jest to, żeby zadanie było krótkie, pokazane i dopasowane do możliwości dziecka.
Ile obowiązków powinno mieć dziecko?
Lepiej kilka stałych, wykonywanych regularnie, niż długa lista, której nikt nie pilnuje. Na początek wystarczą jeden lub dwa.